Julisca Prins & Indy

Ik ben Julisca Prins, getrouwd met John en moeder van drie kinderen, Bram, Teun en Isa.

Bram is de oudste van het stel en geboren in maart van het jaar 2000. Bram was eigenlijk een heel gemakkelijke baby maar eenmaal op de basisschool werd al vrij snel werd duidelijk dat Bram een ‘bijzonder’ kind was. Hij had veel moeite met het sociaal emotionele gebeuren in een groep en ook met het plannen en de snelheid van de basisschool had Bram grote moeite. In januari van groep 4 werden bij Bram de diagnoses MCDD en DCD gesteld bij Karakter en het Roessingh in Enschede.

“MCDD is de afkorting van de Engelse term Multiple Complex Developement Disorder. In het Nederlands Meervoudige complexe ontwikkelingsstoornissen. Hoewel MCDD wordt beschouwd als een variant van het autisme of PDD-NOS, staan bij kinderen met MCDD niet de contactproblemen op de voorgrond maar de problemen bij het reguleren van emoties en gedachten. Een beetje angst ontaardt bij hen meteen in paniek, een beetje boosheid wordt razernij. Hun veel te sterke fantasie zorgt ervoor dat hun gedachten met hen op de loop kunnen gaan waardoor fantasie en werkelijkheid niet meer uit elkaar worden gehouden. Soms vertellen ze over ‘stemmetjes’ of ‘mannetjes’ in hun hoofd die hen regeren zonder dat ze zich daartegen kunnen verzetten. Het regulatiemechanisme, de innerlijke thermostaat die emoties en gedachten in evenwicht houdt, werkt bij hen kennelijk minder goed.

Kinderen met MCDD nemen wel initiatieven tot contact met anderen, maar missen vaak het vermogen sociale verhoudingen goed te doorzien. In de geborgenheid en veiligheid van een één-op-één-relatie met een volwassene kunnen ze vaak redelijk functioneren. Het gaat mis zo gauw de situatie complexer of minder overzichtelijk wordt. Op het schoolplein, in de winkel, op een verjaardagspartijtje, op het familiefeest ontsporen deze kinderen heel snel en reageren dan met angst of woede.”*

 *Bron: Balansdigitaal

Bram had in groep 4 erg veel last van stemmetjes in zijn hoofd, met name wanneer de stress hoog was. In januari van 2008 heeft Bram daarom dan ook de overstap gemaakt naar een cluster 4 school, het Mozaïek in Enschede. Dat is een school speciaal voor leerlingen met autisme. Al snel bloeide hij daar helemaal op en verdwenen met de stress ook de stemmetjes.

Bram is na het Mozaïek naar de VMBO zorglocatie van het Bonhoeffer College gegaan waar hij in 2016 VMBO-T diploma heeft behaald. Iets waar wij als ouders heel erg trots op zijn.

Momenteel volgt Bram een opleiding tot Analist (Laboratorium) op niveau 4 van het ROC van Twente.

IMG_5830

Wij hebben veel ‘hulpmiddelen’ en trainingen ingezet om Bram zo goed mogelijk te begeleiden op zijn weg naar puberteit en volwassenheid. Eén van de dingen die we ingezet hebben is onze autismebegeleidingshond, Indy.

Zelf ben ik 20 jaar werkzaam geweest in het Praktijkonderwijs, eerst als docent en later als teamleider.  In het schooljaar van 2014 ben ik gaan werken als teamleider van de VMBO zorglocatie van het Bonhoeffer College. Helaas was dit een locatie in afbouw ivm Passend Onderwijs en hebben we in het voorjaar van 2017 de laatste lichting leerlingen uitgezwaaid. Nu ben ik teamleider van het Expertise Centrum van het Bonhoeffer College.

Toen we Indy kregen werd al snel duidelijk dat deze niet met Bram mee naar school zou gaan. Hij zou er dan teveel afhankelijk van worden en dat wilden we niet. Ik vond het echter jammer om hem werkeloos thuis te laten zitten. We hebben toen een plan gemaakt of en hoe we ‘m in zouden kunnen gaan zetten binnen het Praktijkonderwijs. Toen Indy 10 weken was ging hij voor het eerst met mij mee naar school. Inmiddels wordt hij ingezet op meerdere locaties van onze scholengemeenschap. Inmiddels heeft het Praktijkonderwijs een eigen schoolhond, Charlie!

Indy wordt echter niet alleen op school ingezet. We hebben naast ons werk op school ook al heel wat kinderen geholpen bij uiteenlopende ‘problemen’.